พระสูตรที่ตรัสไม่นานหลังพระเทวทัตแตกแยกสงฆ์ เตือนว่าภิกษุที่พึงพอใจและหลงตัวเองในลาภสักการะที่ได้รับนั้น เปรียบเหมือนคนที่พอใจแค่เปลือกไม้หรือใบไม้แทนที่จะแสวงหาแก่นไม้

A discourse, given soon after Devadatta’s schism, warning that monks who grow complacent and conceited over the gains and esteem they receive are like a man who settles for bark or leaves instead of seeking the heartwood of a tree.