බෝසතුන්ගේ විවිධ පූර්ව ජාතිවලදී පැවති කුද්දාලක සහ මූගපක්ඛ රැස්වීම් වැනි සභාවල අවසන් පැවති අයගේ ලේඛනයේ ඇතුළත් වූ ශ්‍රී ලංකාවේ භග්ගරි ගම්මානයේ රහත් ස්ථවිරයෙකි.

An Arahant thera of Bhaggari in Sri Lanka, listed among the last survivors of assemblies such as the Kuddālaka and Mūgapakkha gatherings held during the Bodhisatta’s various past births.

වනවාසී-මහාතිස්ස නමින් හැඳින්වෙන, සක්ක සහ අනෙකුත් දෙවියන් තම පිවිතුරු සගයා වූ අලින්දකවාසී මහාඵුස්සදේව හට සේවය කරනු දුටු, නමුත් තමා ඔවුන්ගේ ආලෝකය පමණක් වටහාගත් භික්ෂුවකි.

Known as Vanavāsī-Mahātissa, a monk who witnessed Sakka and other deities attending on his holy colleague Alindakavāsī Mahāphussadeva, though he himself perceived only their radiance.

අම්බඛාදක-මහාතිස්ස නමින් හැඳින්වෙන, තමන් ආශා කරන බව ඉඟි කිරීමෙන් ලබා ගත් ආහාර පිළිගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කළ අයෙකුගේ ආදර්ශයක් ලෙස උපුටා දක්වන ලද චිරගුම්බ වාසී භික්ෂුවකි.

Known as Ambakhādaka-Mahātissa, a monk of Ciragumba cited as an example of one who refused to accept food obtained by hinting his desire for it.

සිනාසෙන කාන්තාවකගේ දත් ඇසුරෙන් ඇටකටු ගොඩක් පමණක් දැකීමට පෙළඹී එතැනදීම රහත් බව ලැබූ චෙතියගිරි වාසී භික්ෂුවකි.

A monk of Cetiyagiri who attained Arahantship on the spot after a smiling woman’s teeth prompted him to perceive only a heap of bones.

සඳ එළියෙන් මහා ථූපය දර්ශනය කිරීමෙන් ප්‍රීතියට පත්ව, අවසානයේ අහසින් එහි ගමන් කිරීමට ධ්‍යාන බලය වර්ධනය කරගත් පුණ්ණවල්ලික වාසී භික්ෂුවකි.

A monk of Puṇṇavallika who, entering rapture at moonlit sight of the Great Thūpa, developed the meditative power to eventually travel there through the air.

ආනාපානසතිය ඔස්සේ රහත් බවට පත්ව, ඒ නිසාම තම ආයුෂ කාලය තීරණය කර ගැනීමට හැකි වූ මහාකරඤ්ජිය විහාරයේ ස්ථවිරයෙකි.

An elder of the Mahākarañjiya monastery who became an Arahant through mindfulness of breathing and was thereby able to determine the length of his own lifespan.

කල්‍යාණිගාම හි පිණ්ඩපාතයේ යෙදෙමින් සිටියදී නුසුදුසු දර්ශනයකින් ක්ෂණිකව සිත කිලිටි වූ භික්ෂුවකි.

A monk whose mind was momentarily defiled by an unseemly sight while begging for alms in Kalyāṇigāma.

භොක්කන්තගාම අසල මණ්ඩලාරාම හි විහාරාධිපතිය, ධම්මපදය සජ්ඣායනා කරන්නෙකි; ඔහු ඉදිරියේ සුමනා තම අතීතය පවසන ලදී.

The incumbent of Maṇḍalārāma near Bhokkantagāma, a reciter of the Dhammapada, in whose presence Sumanā recounted her past.

ඔක්කාක වංශයේ මිනිසෙක් වූ අතර, පළමුවන දප්පුල රජුගේ පියා විය; තවත් පුතුන් දෙදෙනෙකු සහ දියණියක් සිටියහ.

A man of the Okkāka lineage, father of King Dappula I, with two other sons and a daughter.

කොටපබ්බත විහාරාධිපති රහතන් වහන්සේ වූ අතර, අසුභකම්මික තිස්ස හිමියන්ගේ ගුරුවරයා ද විය; දිව්‍ය ශ්‍රවණයෙන් භික්ෂුවක් මහා ථූපයේ ආශ්චර්යයන් විස්තර කරනු අසා, එය අසම්පූර්ණ බව පැවසීය.

An Arahant incumbent of Koṭapabbata monastery and teacher of Asubhakammika Tissa, who heard with his divine ear a monk’s description of the Great Thūpa’s marvels and pronounced it incomplete.

කුපික්කල හි සගයා වූ මහාතිස්ස සමඟ එක්ව වට්ටගාමණී රජුගේ ඇමතිවරුන් ඔහුව අත්හැර නොයන ලෙස ඒත්තු ගැන්වූ, පසුව ඔවුන් ගොඩනගා ලද විහාරයන්ගේ භාරකාරත්වය ලැබූ කම්බුගල්ලක විහාරාධිපතියා.

The incumbent of Kambugallaka monastery who, together with his colleague Mahātissa of Kupikkala, persuaded King Vaṭṭagāmaṇī’s ministers not to abandon him, and was later put in charge of the monasteries they had built.

පලා ගිය වට්ටගාමණී රජුට ආහාරයක් සමඟ රැකවරණය දුන්, පසුව කම්බුගල්ලකයේ සගයා සමඟ රජුගේ ඇමතිවරුන් කැරලි ගැසීමෙන් වළක්වා ගත් කුපික්කල විහාරාධිපතියා; පසුව ඔහුට අභයගිරි විහාරයේ භාරකාරත්වය ලැබිණි.

The incumbent of Kupikkala monastery who sheltered the fugitive King Vaṭṭagāmaṇī with a meal and later, along with his colleague at Kambugallaka, dissuaded the king’s ministers from revolt; he was subsequently given charge of the Abhayagiri monastery.

ගිහි පවුල් සමඟ අධික ලෙස ඇසුරු කිරීම නිසා නෙරපනු ලැබූ මහාවිහාරාධිපතියෙකි; මෙම සිදුවීම නිසා ඔහුගේ ශිෂ්‍ය බහලමස්සුතිස්ස වෙන්ව අභයගිරියේ නව නිකායක් ආරම්භ කළේය.

The incumbent of the Mahāvihāra expelled for excessive association with lay families, an event that led his pupil Bahalamassutissa to secede and found a new sect at Abhayagiri.

වෝහාරික තිස්ස රජු එතරම් ගරු කළ, රජු මුචෙලපට්ටනයේ නිතිපතා පිණ්ඩපාතය ලබාදෙන ලෙස නියෝග කළ අනුරාරාම විහාරාධිපතියා.

The incumbent of Anurārāma so admired by King Vohārīka Tissa that the king ordered regular alms to be given him at Mucelapaṭṭana.

භික්ෂුවක් වශයෙන් අවුරුදු හැටක් ගත වුවත් තමා රහතන් වහන්සේ යැයි වරදවා විශ්වාස කළ ස්ථවිරයෙකි; ඔහුගේ ශිෂ්‍ය ධම්මදින්නා ඍද්ධි බලයෙන් නෙළුම් මල් නෙළන දැරියක් මවා, ඔහුගේ හදවතේ තවම පවතින කාමය හෙළි කරන තුරු; එවිට ඔහු වෑයම් කර එදිනම සැබෑ රහත් බව ලැබීය.

An elder who, despite sixty years as a monk, mistakenly believed himself an Arahant until his pupil Dhammadinna, using psychic power to conjure a girl picking lotuses, exposed the lust still in his heart, prompting him to strive and attain true Arahantship that same day.

කාම වශයෙන් සිතුවිලිවලින් කරදරයට පත් සිත්තලපබ්බත විහාරාධිපතියෙකි; ඔහුගේ ගුරුවරයා ඔහුට වෙහෙසමහන්සියෙන් කුටියක් තනවා, එක් රාත්‍රියක් පමණක් එහි වාසය කරවීය—එම කාලය තුළ ඔහු වෑයම් කර රහත් බව ලැබීය.

An incumbent of Cittalapabbata troubled by lustful thoughts, whose teacher had him painstakingly build a cell and then occupy it for a single night — during which he strove and attained Arahantship.