දීපංකර බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙන් එකම කල්පයේ පහළ වූ පුරාණ බුදුවරයෙකි.

An ancient Buddha who arose in the same world-cycle as the Buddha Dīpaṅkara.

ශ්‍රී ලංකාවේ ජීවත් වූ, විනයාර්ථසමුච්චය නම් සිංහල ග්‍රන්ථය රචනා කළ භික්ෂුවකි.

A monk who lived in Sri Lanka and wrote the Sinhalese treatise Vinayārthasamuccaya.

පරාක්‍රමබාහු III රජු යටතේ පැවති බෞද්ධ සංගායනාවට ප්‍රධානත්වය දැරූ, ආරඤ්ඤක මේධංකර නමින් හඳුනාගත් භික්ෂුවකි.

A monk known as Araññaka Medhaṅkara who presided over the Buddhist council held under King Parakkamabāhu III.

ජාතක කථා සිංහලයට පරිවර්තනය කිරීමට පරාක්‍රමබාහු IV රජු විසින් පවරන ලද භික්ෂුවකි; රජු ඔහු වෙනුවෙන් පරාක්‍රමබාහු පිරිවෙන ඉදිකොට ගම්මාන කිහිපයක් පරිත්‍යාග කළේය.

A monk entrusted by King Parakkamabāhu IV with translating the Jātaka stories into Sinhalese, for whom the king built the Parakkamabāhu monastery and endowed it with several villages.

මුත්තිමනගරයේ සෙතිභින්ද රජුගේ මව බද්දා රැජිනගේ රාජකීය ගුරුවරයා ලෙස සේවය කළ, ශ්‍රී ලංකාවේ ටික කලක් ඉගෙනගත් සහ ලෝකදීපසාර රචනා කළ දහහතරවන සියවසේ බුරුම කතුවරයෙකි.

A fourteenth-century Burmese author who served as royal preceptor to Queen Bhaddā, mother of King Setibhinda of Muttimanagara, studied for a time in Sri Lanka, and wrote the Lokadīpasāra.