Pāli Dictionary

nāgita

Part of speech

noun · masculine

monastic

  • နာဂိတ; ဘုရားရှင်၏ အနီးကပ်လုပ်ကျွေးသော ရဟန္တာထေရ်

  • Nāgita; an arahant monk who served as a personal attendant to the Buddha

  • AN 5.30

    tena kho pana samayena āyasmā nāgito bhagavato upaṭṭhāko hoti. atha kho bhagavā āyasmantaṃ nāgitaṃ āmantesi, ke pana kho, nāgita, uccāsaddamahāsaddā, kevaṭṭā maññe macchavilope'ti?

Encyclopedia

3 entries

Nāgita
Person

  • မဓုပိဏ္ဍိက သုတ် ကို ကြားရပြီးနောက် ရဟန်းဝင်ခဲ့သော ကပိလဝတ္ထု ၏ ရှက္ကီ မိသားစုမှ ရဟန္တာ ဖြစ်ပြီး၊ ပဒုမုတ္တရ ဘုရားရှင် လက်ထက်တွင် နာရဒ အမည်ရှိ ပုဏ္ဏားအဖြစ် ဘုရားရှင်ကို ဂါထာဖြင့် ချီးမွမ်းခဲ့ဖူးသူ

  • An arahant of a Sakyan family in Kapilavatthu who entered the Order after hearing the Madhupiṇḍika Sutta, and who in Padumuttara Buddha’s time, as a brahmin named Nārada, had praised the Buddha in verse.

Thag 1.86
Nāgita2
Person

  • အချိန်တစ်ခုအတွက် ဘုရားရှင်၏ ကိုယ်ရံတော် ဖြစ်ပြီး၊ သာမဏေ သီဟ ၏ ဒေါင်းကြီး ဖြစ်ကာ၊ ဝဖြိုးပြီး ပျင်းရိသော သူဟု ဖော်ပြထားကာ လုပ်ငန်း အများစုကို သီဟ ကို ဆောင်ရွက်စေခဲ့သူ

  • The Buddha’s personal attendant for a time, maternal uncle of the novice Sīha, described as portly and rather indolent, who left much of his work to be done by Sīha.

AN 5.30AN 6.42AN 8.86Thag 1.86
Nāgita3
Person

  • သဒ္ဒသာရတ္ထဇာလိနီ ကို ရေးသားခဲ့သော သီရိလင်္ကာ ဆရာတော်ကြီး

  • A Sri Lankan elder, author of the Saddasāratthajālini.

Found an error in the dictionary?