Pāli Dictionary

nāgita

Part of speech

noun · masculine

monastic

  • นาคิตะ; ชื่อพระอรหันตสาวกผู้เป็นอุปัฏฐากของพระพุทธเจ้า

  • Nāgita; an arahant monk who served as a personal attendant to the Buddha

  • AN 5.30

    tena kho pana samayena āyasmā nāgito bhagavato upaṭṭhāko hoti. atha kho bhagavā āyasmantaṃ nāgitaṃ āmantesi, ke pana kho, nāgita, uccāsaddamahāsaddā, kevaṭṭā maññe macchavilope'ti?

Encyclopedia

3 entries

Nāgita
Person

  • พระอรหันต์แห่งตระกูลศากยะในกบิลพัสดุ์ผู้ออกบวชหลังฟังมธุปิณฑิกสูตร และในสมัยพระปทุมุตตรพุทธเจ้าเคยเป็นพราหมณ์ชื่อนารทะผู้สรรเสริญพระพุทธเจ้าด้วยบทกวี

  • An arahant of a Sakyan family in Kapilavatthu who entered the Order after hearing the Madhupiṇḍika Sutta, and who in Padumuttara Buddha’s time, as a brahmin named Nārada, had praised the Buddha in verse.

Thag 1.86
Nāgita2
Person

  • พุทธอุปัฏฐากส่วนพระองค์ในช่วงหนึ่ง เป็นลุงฝ่ายมารดาของสามเณรสีหะ มีลักษณะอ้วนท้วนและค่อนข้างเกียจคร้าน มักปล่อยให้สีหะทำงานส่วนใหญ่แทน

  • The Buddha’s personal attendant for a time, maternal uncle of the novice Sīha, described as portly and rather indolent, who left much of his work to be done by Sīha.

AN 5.30AN 6.42AN 8.86Thag 1.86
Nāgita3
Person

  • พระเถระชาวศรีลังกา ผู้แต่งสัททสารัตถชาลินี

  • A Sri Lankan elder, author of the Saddasāratthajālini.

Found an error in the dictionary?