Pāli Dictionary

okkāka

Part of speech

noun · masculine

general

  • โอกกากะ พระนามกษัตริย์ในตำนาน ผู้เป็นต้นวงศ์ของศากยะและโกลิยะ

  • Okkāka (Skt Ikṣvāku), name of a legendary king, ancestor of the Sākyan and Koliyan clans.

  • DN 3

    bhūtapubbaṃ, ambaṭṭha, rājā okkāko yā sā mah'esī piyā manāpā, tassā puttassa rajjaṃ pariṇāmetu'kāmo jeṭṭhakumāre raṭṭhasmā pabbājesi, okkāmukhaṃ karakaṇḍaṃ hatthinikaṃ sinisūraṃ.

Encyclopedia

2 entries

Okkāka
Person

  • กษัตริย์ในตำนานผู้ถือเป็นบรรพบุรุษของทั้งเผ่าศากยะและเผ่า Koliya ซึ่งโอรสองค์โตที่ถูกเนรเทศพร้อมพี่น้องหญิงได้ตั้งถิ่นฐานที่เชิงเขาหิมาลัยจนก่อเกิดเป็นชาวศากยะ

  • A legendary king regarded as the ancestor of both the Sākyan and Koliyan clans, whose banished elder sons and their sisters settled in the Himalayan foothills to found the Sakyan people.

Okkāka2
Person

  • กษัตริย์แห่ง Kusāvatī ในแคว้นมัลละ ผู้มีมเหสี Sīlavatī ประสูติโอรสสององค์คือ Kusa และ Jayampati ซึ่งกล่าวกันว่ามีท้าวสักกะเป็นบิดา ตามเรื่องราวในชาดกที่มีชื่อเสียง

  • A king of Kusāvatī in the Malla country whose chief queen Sīlavatī bore two sons, Kusa and Jayampati, said to have been fathered by Sakka, as told in a well-known Jātaka.

Found an error in the dictionary?