Pāli Dictionary
pāsa1
general
บ่วง; กับดัก; เชือกผูกหรือแขวน
a snare; a trap; a noose; a rope for binding or hanging
AN 7.64
it'āyaṃ kodharūpena, maccupāso guh'āsayāo, taṃ damena samucchinde, paññāvīriyena diṭṭhiyā.
Thig 5.3
daḷhapāsaṃ karitvāna, rukkhasākhāya bandhiya, pakkhipiṃ pāsaṃ gīvāyaṃ, atha cittaṃ vimucci me'ti.
ที่จับ; สายรัด
a handle; a binding strap
AN 8.10
so yaṃ yadeva rukkhaṃ kuṭhāripāsena ākoṭeyya tattha yāni tāni rukkhāni daḷhāni sāravantāni tāni kuṭhāripāsena ākoṭitāni kakkhaḷaṃ paṭinadanti, yāni pana tāni rukkhāni antopūtīni avassutāni kasambujātāni tāni kuṭhāripāsena ākoṭitāni daddaraṃ paṭinadanti.
Part of speech
noun · masculine
Root
as1เป็น
general
การขว้าง; ระยะการขว้าง (เช่น หอก)
a throw; a cast (e.g. of a spear); the reach of a throw
Found an error in the dictionary?