พระธรรมเทศนาว่าด้วยสัมมัปปธานสี่ประการ คือ สังวรปธาน ปหานปธาน ภาวนาปธาน และอนุรักขนาปธาน

A discourse on the four kinds of right effort: to restrain, to abandon, to develop, and to preserve.

พระธรรมเทศนาว่าด้วยคุณธรรมสี่ประการ คือ ศีล พาหุสัจจะ ความเพียรกล้า และปัญญา ซึ่งแสดงว่าผู้นั้นได้เข้าสู่ทางแห่งความแน่นอนและมุ่งมั่นทำลายกิเลส

A discourse on four qualities — virtue, learning, ardent energy, and wisdom — that show one has entered the path to certainty and is bent on destroying the corruptions.

พระธรรมเทศนาบทที่สองของมหาวรรคในสุตตนิบาต พรรณนาว่ามารได้ล่อลวงพระโพธิสัตว์ผู้กำลังบำเพ็ญเพียรด้วยกองทัพแปดคือ กาม ความไม่ยินดี ความหิวกระหาย ตัณหา ความขลาด ความสงสัย ความหลอกลวง และความมึนงง แต่สุดท้ายต้องถอยทัพด้วยความพ่ายแพ้

The second discourse of the Mahā Vagga in the Suttanipāta, describing how Māra tempted the meditating Buddha-to-be with his eightfold army of lust, discontent, hunger, craving, cowardice, doubt, hypocrisy, and stupor, only to retire in defeat.

พระธรรมเทศนาว่าด้วยสัมมัปปธานสี่ประการ คือ เพื่อมิให้อกุศลธรรมที่ยังไม่เกิดขึ้นเกิดขึ้น เพื่อละอกุศลธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว เพื่อให้กุศลธรรมที่ยังไม่เกิดขึ้นเกิดขึ้น และเพื่อความเจริญไพบูลย์แห่งกุศลธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว

A discourse on the four right efforts: for the non-arising of unwholesome states, for their abandoning, for the arising of wholesome states, and for their increase and fulfilment.