ชาดกที่เล่าว่าความภักดีของพราหมณ์ยากไร้ต่อต้นทองหลางทำให้เขาได้รับขุมทรัพย์ที่ฝังไว้ พระพุทธเจ้าทรงเล่าเรื่องนี้บนแท่นปรินิพพานเพื่อปลอบพระอานนท์ผู้ร่ำไห้ ซึ่งถือว่าเป็นชาติก่อนของพราหมณ์นั้น

A Jātaka telling how a poor brahmin’s devotion to a Judas tree won him buried treasure, told by the Buddha on his deathbed to comfort the weeping Ānanda, who is identified with the brahmin.

ชาดกที่พระโพธิสัตว์เกิดเป็นห่านทอง เตือนเทพารักษ์เพื่อนของตนให้ถอนต้นไทรอ่อนก่อนที่มันจะทำลายต้นไม้ของเขา แสดงให้เห็นว่าแม้ความผิดเล็กน้อยก็ต้องกำจัดแต่เนิ่นๆ

A Jātaka in which the Bodhisatta, born as a golden goose, warns a tree-sprite friend to uproot a banyan seedling before it destroys his tree, illustrating that even small faults must be uprooted early.