Pāli Dictionary

paribbājaka

approximate

pariprefixvajrootakasuffix

Part of speech

noun · masculine

Root

vaj1идти


monastic

  • странствующий аскет; религиозный нищий (обычно небуддист)

  • wandering ascetic; religious mendicant (typically non-Buddhist)

  • MN 13

    atha kho tesaṃ bhikkhūnaṃ etadahosi, atippago kho tāva sāvatthiyaṃ piṇḍāya carituṃ, yaṃ nūna mayaṃ yena aññatitthiyānaṃ paribbājakānaṃ ārāmo ten'upasaṅkameyyāmā'ti

  • AN 10.58

    sace, bhikkhave, aññatitthiyā paribbājakā evaṃ puccheyyuṃ, kiṃmūlakā, āvuso, sabbe dhammā, kiṃsambhavā sabbe dhammā, kiṃsamudayā sabbe dhammā, kiṃsamosaraṇā sabbe dhammā

Encyclopedia

  • Общий термин для странствующих религиозных нищенствующих и аскетов времён Будды, которые заявляли о родстве со его учением, но которых Будда считал в корне отличающимися от собственного Учения.

  • A general term for the wandering religious mendicants and ascetics of the Buddha’s time, who claimed kinship with his teaching but whom the Buddha held to differ fundamentally from his own Doctrine.

SN 12.70

Found an error in the dictionary?