Pāli Dictionary
Part of speech
noun · masculine
Root
vaj1идти
monastic
странствующий аскет; религиозный нищий (обычно небуддист)
wandering ascetic; religious mendicant (typically non-Buddhist)
MN 13
atha kho tesaṃ bhikkhūnaṃ etadahosi, atippago kho tāva sāvatthiyaṃ piṇḍāya carituṃ, yaṃ nūna mayaṃ yena aññatitthiyānaṃ paribbājakānaṃ ārāmo ten'upasaṅkameyyāmā'ti
AN 10.58
sace, bhikkhave, aññatitthiyā paribbājakā evaṃ puccheyyuṃ, kiṃmūlakā, āvuso, sabbe dhammā, kiṃsambhavā sabbe dhammā, kiṃsamudayā sabbe dhammā, kiṃsamosaraṇā sabbe dhammā
Encyclopedia
Общий термин для странствующих религиозных нищенствующих и аскетов времён Будды, которые заявляли о родстве со его учением, но которых Будда считал в корне отличающимися от собственного Учения.
A general term for the wandering religious mendicants and ascetics of the Buddha’s time, who claimed kinship with his teaching but whom the Buddha held to differ fundamentally from his own Doctrine.
Found an error in the dictionary?