Pāli Dictionary

paribbājaka

pariprefixvajrootakasuffix

Part of speech

noun · masculine

Root

vaj1යන්න

monastic

  • පරිබ්‍රාජකයා; ඇවිදින ශ්‍රමණයා

  • wandering ascetic; religious mendicant (typically non-Buddhist)

  • MN 13

    atha kho tesaṃ bhikkhūnaṃ etadahosi, atippago kho tāva sāvatthiyaṃ piṇḍāya carituṃ, yaṃ nūna mayaṃ yena aññatitthiyānaṃ paribbājakānaṃ ārāmo ten'upasaṅkameyyāmā'ti

  • AN 10.58

    sace, bhikkhave, aññatitthiyā paribbājakā evaṃ puccheyyuṃ, kiṃmūlakā, āvuso, sabbe dhammā, kiṃsambhavā sabbe dhammā, kiṃsamudayā sabbe dhammā, kiṃsamosaraṇā sabbe dhammā

Encyclopedia

Paribbājakā
Personapproximate

  • බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්මය සමඟ ඥාති සම්බන්ධතාවක් ඇතැයි කියා ගත් නමුත් උන්වහන්සේ තම ධර්මයෙන් මූලික වශයෙන් වෙනස් යැයි සැලකූ, බුද්ධ සමයේ සැරිසරන ආගමික භික්ෂාචරයන් හා තපස්වීන් හැඳින්වීමට යොදන පොදු පදයකි.

  • A general term for the wandering religious mendicants and ascetics of the Buddha’s time, who claimed kinship with his teaching but whom the Buddha held to differ fundamentally from his own Doctrine.

SN 12.70

Found an error in the dictionary?