Pāli Dictionary

paribbājaka

pariprefixvajrootakasuffix

Part of speech

noun · masculine

Root

vaj1ไปต่อ

monastic

  • นักบวชพเนจร; สมณะนอกพระพุทธศาสนา

  • wandering ascetic; religious mendicant (typically non-Buddhist)

  • MN 13

    atha kho tesaṃ bhikkhūnaṃ etadahosi, atippago kho tāva sāvatthiyaṃ piṇḍāya carituṃ, yaṃ nūna mayaṃ yena aññatitthiyānaṃ paribbājakānaṃ ārāmo ten'upasaṅkameyyāmā'ti

  • AN 10.58

    sace, bhikkhave, aññatitthiyā paribbājakā evaṃ puccheyyuṃ, kiṃmūlakā, āvuso, sabbe dhammā, kiṃsambhavā sabbe dhammā, kiṃsamudayā sabbe dhammā, kiṃsamosaraṇā sabbe dhammā

Encyclopedia

Paribbājakā
Personapproximate

  • คำเรียกทั่วไปสำหรับนักบวชพเนจรและนักพรตในสมัยพุทธกาล ผู้อ้างว่ามีความใกล้ชิดกับคำสอนของพระพุทธเจ้า แต่พระองค์ทรงเห็นว่าแตกต่างจากพระธรรมของพระองค์โดยพื้นฐาน

  • A general term for the wandering religious mendicants and ascetics of the Buddha’s time, who claimed kinship with his teaching but whom the Buddha held to differ fundamentally from his own Doctrine.

SN 12.70

Found an error in the dictionary?