ဓမ္မဒဿီဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား၏ အဂ္ဂသာဝကနှစ်ပါးအနက် တစ်ပါး။

One of the two chief disciples of the Buddha Dhammadassī.

သီရိလင်္ကာရှိ ထင်ရှားသော ဝိနည်းဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ အမြင်သဘောထားများ မကြာခဏ ကွဲလွဲခဲ့သော ဥပတိဿနှင့် ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်သည်။

An eminent Vinaya teacher in Sri Lanka, a contemporary of Upatissa whose views often differed from his own.

ဗုဒ္ဓရုပ်ပုံအဖြစ် ခြယ်လှယ်ထားသော မာရ်နတ်ကို ရှုမှတ်ရာမှ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ပြီးနောက် ရဟန္တာဖြစ်လာခဲ့သော ကဋကန္ဓကာရ ကျောင်းတိုက် ရဟန်းတစ်ပါး။

An incumbent monk of Kaṭakandhakāra who became an Arahant after finding joy in contemplating a form of the Buddha that was actually Māra in disguise.

ဒုဋ္ဌဂါမိနိမင်း၏ ဗိုလ်ချုပ်နှင့် လေးပညာဆရာကြီးဖြစ်ပြီး၊ စစ်ပွဲတွင် ရန်သူ ဘလ္လုကကို ပစ်ခတ်ခဲ့ကာ၊ မင်းကြီး၏ နားကို မတော်တဆ ထိမိသွားခဲ့သဖြင့် သွေးဖြေရန် မိမိနားရွက်ကို ဖြတ်ချခဲ့သည်။

A chief warrior and master archer of King Duṭṭhagāmaṇī, who shot the enemy Bhalluka during battle and, having accidentally grazed the king’s ear, cut off his own earlobe in atonement.