ධම්මදස්සී බුදුන් වහන්සේගේ අග්‍ර ශ්‍රාවකයන් දෙදෙනාගෙන් එකෙකි.

One of the two chief disciples of the Buddha Dhammadassī.

උපතිස්ස හා සමකාලීන වූ, ඔහුගේ මතවලට වඩා බොහෝ විට වෙනස් වූ මතයන් තිබූ ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රභූ විනය ගුරුවරයෙකි.

An eminent Vinaya teacher in Sri Lanka, a contemporary of Upatissa whose views often differed from his own.

සැබවින්ම මාරයා ලෙස වෙස්වළාගත් බුදුරූපයක් භාවනා කිරීමේදී ප්‍රීතිය ලැබීමෙන් පසු රහතන් වහන්සේ නමක් වූ කටකන්ධකාරයේ පදිංචි භික්ෂුවකි.

An incumbent monk of Kaṭakandhakāra who became an Arahant after finding joy in contemplating a form of the Buddha that was actually Māra in disguise.

යුද්ධයේදී සතුරු භල්ලුක වෙත ලෑවේ ලූ දුට්ඨගාමිණී රජුගේ ප්‍රධාන යෝධයා හා දුනු කලාවේ ප්‍රවීණයා වන අතර, අහම්බෙන් රජුගේ කණ ස්පර්ශ වූ බැවින් වන්දි වශයෙන් තමාගේම කන් රොප්පුව කපා ගත්තේය.

A chief warrior and master archer of King Duṭṭhagāmaṇī, who shot the enemy Bhalluka during battle and, having accidentally grazed the king’s ear, cut off his own earlobe in atonement.