Pāli Dictionary

piṅgiya1

Part of speech

noun · masculine

general

  • ปิงคิยะ ชื่อพระอรหันต์ (หลานและศิษย์ของพราหมณ์พาวรี ผู้หนึ่งในผู้ทูลถามในปารายนวรรค)

  • Piṅgiya, name of an arahant (nephew and pupil of Bāvarī, one of the questioners in the Pārāyanavagga)

  • SN 2.24

    upako palagaṇḍo ca, pukkusāti ca te tayo, bhaddiyo khaṇḍadevo ca, bāhudantī ca piṅgiyo, te hitvā mānusaṃ dehaṃ, dibbayogaṃ upaccagun'ti.

piṅgiya2

Part of speech

noun · masculine

general

  • ปิงคิยะ ชื่อพราหมณ์นักบวช (คนละองค์กับพระอรหันต์ชื่อเดียวกัน)

  • Piṅgiya, name of a brahmin ascetic (distinct from the arahant of the same name)

Encyclopedia

4 entries

Piṅgiya
Person

  • ปุโรหิตของพระเจ้าพรหมทัตแห่งพาราณสี และเป็นชาติก่อนของพระเทวทัต เรื่องราวปรากฏในเวนสาขชาดก

  • A chaplain to King Brahmadatta of Bārāṇasī and a former birth of Devadatta, whose story is told in the Venasākha Jātaka.

Piṅgiya2
Person

  • หลานชายและศิษย์ของพราหมณ์พาวรี ผู้แม้จะเกือบพ่ายแพ้แก่ความชราและอ่อนแรง ก็ได้รับการสอนจากพระพุทธเจ้า บรรลุอนาคามิผล และภายหลังบรรลุพระอรหันต์หลังจากนำพาวรีเองไปสู่การบรรลุธรรมเดียวกัน

  • A nephew and pupil of the brahmin Bāvarī who, though nearly overcome by age and frailty, was taught by the Buddha, attained Non-returning, and later became an Arahant after leading Bāvarī himself to the same attainment.

Snp 5.16
Piṅgiya3
Other

  • หนึ่งในเจ็ดพระอนาคามีที่กล่าวกันว่าไปเกิดในภพอวิหาร่วมกับฆฏิการะ อาจเป็นบุคคลเดียวกับศิษย์ที่ไปเยือนพาวรี

  • One of seven Non-returners said to have been reborn in the Avihā world alongside Ghaṭīkāra, probably identical with the disciple who visited Bāvarī.

Piṅgiya4
Other

  • สุนัขที่กล่าวถึงในปูติมังสชาดก

  • A dog mentioned in the Pūtimaṃsa Jātaka.

Found an error in the dictionary?