ကျမ်းတတ်ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ ဘာဝနာအကျင့်မရှိသောကြောင့် ဗုဒ္ဓ က ‘ဗလာဆံ Poṭṭhila’ ဟု နာမည်ပေးခဲ့ကာ၊ သာမနေငယ်တစ်ပါးရှေ့တွင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် နှိမ့်ချကာ ရဟန္တာ ရရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။

A learned monk nicknamed ‘Empty-headed Poṭṭhila’ by the Buddha for lacking meditative attainment, who humbled himself before a young novice and thereby won Arahantship.