Pāli Dictionary

puggala

Part of speech

noun · masculine

general

  • පුද්ගලයා; තනි පුද්ගලයා; මිනිසා (කණ්ඩායමකට හෝ සංඝයාට පටහැනිව)

  • person; individual; man (as opposed to a group or community)

  • AN 5.162

    evaṃ tasmiṃ puggale āghāto paṭivinetabbo. samantapāsādikaṃ, āvuso, puggalaṃ āgamma cittaṃ pasīdati.

  • SN 22.22

    katamo ca, bhikkhave, bhārahāro? puggalo tissa vacanīyaṃ. yv'āyaṃ āyasmā evaṃnāmo evaṃgotto. ayaṃ vuccati, bhikkhave, bhārahāro.

doctrine

  • පුද්ගල; ආත්මය; ස්වාධීන සත්ත්වයා; අනන්‍යතාව (දාර්ශනික සන්දර්භය තුළ, සම්මුති හෝ ප්‍රතික්ෂේපිත සත්ත්වයක් ලෙස)

  • pudgala; soul; independent entity; individual self (in philosophical context, as a conventional designation or refuted entity)

Found an error in the dictionary?