Pāli Dictionary

puggala

Part of speech

noun · masculine

general

  • บุคคล; ปัจเจกชน; คน (ตรงข้ามกับหมู่คณะหรือสงฆ์)

  • person; individual; man (as opposed to a group or community)

  • AN 5.162

    evaṃ tasmiṃ puggale āghāto paṭivinetabbo. samantapāsādikaṃ, āvuso, puggalaṃ āgamma cittaṃ pasīdati.

  • SN 22.22

    katamo ca, bhikkhave, bhārahāro? puggalo tissa vacanīyaṃ. yv'āyaṃ āyasmā evaṃnāmo evaṃgotto. ayaṃ vuccati, bhikkhave, bhārahāro.

doctrine

  • ปุคคละ; อัตตา; สัตว์; ตัวตน (ในบริบทปรัชญา ในฐานะสมมติบัญญัติหรือสิ่งที่ถูกปฏิเสธ)

  • pudgala; soul; independent entity; individual self (in philosophical context, as a conventional designation or refuted entity)

Found an error in the dictionary?