සුත්තනිපාතයේ අට්ඨකවග්ගයේ දහවන සූත්‍රයයි. තණ්හාවෙන් හා ක්‍රෝධයෙන් තොර, සමව සිතන, ධාර්මිකයන්ගේ මාර්ගය ගමන් කරන සන්සුන් ප්‍රාඥයාගේ ගුණාංග ගැන දේශනාවකි.

The tenth sutta of the Aṭṭhakavagga in the Suttanipāta, a discourse on the qualities of the calm sage who is free from craving and anger, equable, and walks the path of the righteous.