Pāli Dictionary

rāhu

Part of speech

noun · masculine

cosmology

  • ရာဟု (နေ၊ လကို ဝါးမျိုသည်ဟု ယူဆကြသော အသုရိန်မင်း)

  • Rāhu, an asura chieftain said to cause eclipses by seizing the sun or moon in his mouth

  • SN 2.9

    tena kho pana samayena candimā devaputto rāhunā asur'indena gahito hoti. atha kho candimā devaputto bhagavantaṃ anussaramāno tāyaṃ velāyaṃ imaṃ gāthaṃ abhāsi

  • နေကြတ်ခြင်း၊ လကြတ်ခြင်း

  • an eclipse (of the sun or moon)

Encyclopedia

Rāhu
Person

  • စကြာဝဠာသဘောတရားအရ ကြီးမားလွန်းသော အသုရာဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဗုဒ္ဓဓနသ ဒဏ္ဍာရီအရ လနှင့်နေကို ဖမ်းယူခဲ့ကာ ဘုရားရှင်၏ အမိန့်တော်အရ ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့သည်။

  • An Asura chieftain of vast, exaggerated cosmic proportions who, in the Buddhist eclipse myth, seized the moon and sun before releasing them at the Buddha’s command.

AN 4.50

Found an error in the dictionary?