Pāli Dictionary

rāhu

Part of speech

noun · masculine

cosmology

  • රාහු, සූර්ය හා චන්ද්‍ර ග්‍රහණයට හේතුවන අසුර රජු

  • Rāhu, an asura chieftain said to cause eclipses by seizing the sun or moon in his mouth

  • SN 2.9

    tena kho pana samayena candimā devaputto rāhunā asur'indena gahito hoti. atha kho candimā devaputto bhagavantaṃ anussaramāno tāyaṃ velāyaṃ imaṃ gāthaṃ abhāsi

  • ග්‍රහණය (සූර්ය හෝ චන්ද්‍ර)

  • an eclipse (of the sun or moon)

Encyclopedia

Rāhu
Person

  • බෞද්ධ ග්‍රහණ පුරාවෘත්තයේ, පුළුල් අතිශයෝක්තියෙන් යුත් විශ්වීය මානයෙන් යුත් අසුර නායකයෙක් වන අතර, සඳු හා හිරු අල්ලාගෙන, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අණින් නිදහස් කළේය.

  • An Asura chieftain of vast, exaggerated cosmic proportions who, in the Buddhist eclipse myth, seized the moon and sun before releasing them at the Buddha’s command.

AN 4.50

Found an error in the dictionary?