තමන්ගේ ශරීරයේ ඇති මහාභූත සතරෙහිද බාහිර වස්තූන්හි ඇති මහාභූත සතරෙහිද, ආත්මයක් හෝ ආත්මයට අයත් කිසිවක් නොමැති බව මෙනෙහි කරන ලෙස රාහුලට බුදුරජාණන් වහන්සේ උගන්වන සූත්‍රය

A discourse in which the Buddha teaches Rāhula to contemplate that neither the four elements in one’s own body nor those in external objects contain a self or anything pertaining to self.

“මම” හා “මගේ” යන සංකල්ප මුලින් උදුරා දැමිය හැක්කේ කෙසේදැයි රාහුල බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් විමසන අතර, පංච ස්කන්ධයෙන් කිසිවක් ආත්මය ලෙස නොදැකීම සම්‍යක් දෘෂ්ටිය බව ඉගැන්වෙන සූත්‍රය

A discourse in which Rāhula asks the Buddha how to uproot the notions of ‘I’ and ‘mine,’ and is taught that seeing none of the five aggregates as self is right insight.

පෙර සූත්‍රයට සමාන මෙහි, තෘප්තිකර ආත්ම මානයෙන් සිත මුදවා ගන්නේ කෙසේදැයි රාහුල විමසයි

A discourse similar to the preceding, in which Rāhula asks how the mind may be freed from vain conceits.

සුත්තනිපාතයේ චූළවග්ගයේ එකොළොස්වන සූත්‍රය, රාහුලට මාර්ගෝපදේශ දීමට බුදුරජාණන් වහන්සේ නිතර සජ්ඣායනය කළ ගාථා මාලාවක් වන අතර, යහපත් මිතුරන් ඇසුරු කිරීමට, ආහාර හා වස්ත්‍ර කෙරෙහි ඇල්ම නොතැබීමට, හා පරිත්‍යාගයට යොමු කරයි

The eleventh sutta of the Cūḷa Vagga of the Suttanipāta, a series of verses the Buddha frequently recited to guide Rāhula, urging him toward good company, detachment from food and clothing, and renunciation.

සංයුත්ත නිකායේ දහඅටවන කොටස වන අතර, රාහුල හිමියන් පැවිදි වූ දින සිට රහත් වන තෙක් කාලය තුළ බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔහුට සියලු දේ අනිත්‍ය බව පිළිබඳ ලබා දුන් ඉගැන්වීම් මාලාවකි.

The eighteenth section of the Saṃyuttanikāya, a series of lessons the Buddha gave Rāhula on the fleeting nature of all things, spanning the period from his ordination to his attainment of Arahantship.