Pāli Dictionary

raṭṭhapāla

raṭṭhastempālastem

Part of speech

noun · masculine

monastic

  • พระรัฏฐปาละ; ชื่อพระอรหันตสาวกผู้เป็นเอตทัคคะทางด้านการออกบวชด้วยศรัทธา

  • Raṭṭhapāla; name of an arahant monk, foremost among those who went forth out of faith

  • MN 82

    atha kho āyasmā raṭṭhapālo sakapitu nivesane n'eva dānaṃ alattha na paccakkhānaṃ, añña'd'atthu akkosam'eva alattha

general

  • ผู้ปกครองบ้านเมือง; รัฐบาล

  • protector of the country; ruler; government

Encyclopedia

4 entries

Raṭṭhapāla
Person

  • บุตรชายของขุนนางผู้มั่งคั่งแห่งเมือง Thullakoṭṭhita ได้รับยกย่องเป็นเลิศในบรรดาผู้ออกบวชด้วยศรัทธา ต้องขู่อดอาหารจนได้รับอนุญาตให้บวช และภายหลังขณะออกบิณฑบาตได้พบบิดาที่จำท่านไม่ได้

  • A wealthy councillor’s son from Thullakoṭṭhita declared foremost among those who entered the religious life through faith, who won ordination only after threatening to starve himself, and later confronted his unrecognising father while begging for alms.

MN 82
Raṭṭhapāla2
Person

  • พระภิกษุในสมัยพระพุทธเจ้าปทุมุตตระ ได้รับยกย่องว่าเป็นเลิศในบรรดาผู้สละโลกด้วยศรัทธาเช่นเดียวกัน

  • A monk in the time of the Buddha Padumuttara, likewise declared foremost among those who left the world through faith.

Raṭṭhapāla3
Other

  • นามสกุลของตระกูลที่พระภิกษุผู้เลิศล้ำในกลุ่มนี้สังกัดอยู่ กล่าวกันว่ามีที่มาจากบทบาทของตระกูลนี้ในการฟื้นฟูฐานะของอาณาจักรที่เคยแตกสลาย

  • The family name borne by the pre-eminent monk described elsewhere in this set, said to derive from that family’s role in restoring the fortunes of a disrupted kingdom.

Raṭṭhapāla4
Person

  • พระภิกษุชาวศรีลังกาผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้แต่งคัมภีร์ที่รู้จักกันในชื่อ Madhura-sasavāhinī

  • A monk of Sri Lanka credited as the author of a work known as the Madhura-sasavāhinī.

Found an error in the dictionary?