မဇ္ဈိမနိကာယ်၏ ရှစ်ဆယ့်နှစ်ခုမြောက် သုတ်တော်ဖြစ်ပြီး ရဋ္ဌပါလ ၏ ရဟန်းဝင်ခြင်းနှင့် သူ၏ ချမ်းသာသောဘဝကို စွန့်ခဲ့စေသော သစ္စာလေးမျိုး—လောကသည် အမြဲမပြောင်းလဲမှုမရှိခြင်း၊ အကာအကွယ်မရှိခြင်း၊ မည်သည့်အရာမျှ မိမိနှင့်အတူ ကိုင်ဆွဲ၍မရခြင်း၊ တဏှာက ဘယ်တော့မှ ကျေနပ်မှုမရစေခြင်း—ကို ကုရုမင်းအား နောက်ပိုင်း ရှင်းပြခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသော သုတ်တော်

The eighty-second discourse of the Majjhima Nikāya, recounting Raṭṭhapāla’s ordination and his later explanation to a Kuru king of the four truths that led him to renounce a life of privilege — that the world is in constant flux, without a protector, that nothing can be kept, and that craving leaves it forever unsatisfied.