พระสูตรลำดับที่แปดสิบสองแห่งมัชฌิมนิกาย เล่าเรื่องการอุปสมบทของรัฏฐปาละและคำอธิบายในภายหลังที่ท่านถวายแด่กษัตริย์แคว้นกุรุถึงสัจธรรมสี่ประการที่ทำให้ท่านสละชีวิตอันสุขสบายออกบวช คือโลกไม่เที่ยง ไร้ผู้พิทักษ์ ไม่มีสิ่งใดคงอยู่กับตน และตัณหาทำให้ไม่เคยอิ่มพอ

The eighty-second discourse of the Majjhima Nikāya, recounting Raṭṭhapāla’s ordination and his later explanation to a Kuru king of the four truths that led him to renounce a life of privilege — that the world is in constant flux, without a protector, that nothing can be kept, and that craving leaves it forever unsatisfied.