Pāli Dictionary

reṇu1

Part of speech

noun · masculine

general

  • දූවිලි

  • dust; fine particles

  • පරාග

  • pollen; flower spores

  • DN 21

    sīt'odakaṃ pokkharaṇiṃ, yuttaṃ kiñjakkhareṇunā, nāgo ghamm'ābhitatto'va, ogāhe te than'ūdaraṃ.

reṇu2

Part of speech

noun · masculine

general

  • රේණු (ප්‍රබන්ධගත රජෙකුගේ නම)

  • Reṇu, name of a legendary king (esp. the king who divided his kingdom among seven allies)

  • DN 19

    disampatissa rañño govindo nāma brāhmaṇo purohito ahosi. disampatissa rañño reṇu nāma kumāro putto ahosi. govindassa brāhmaṇassa jotipālo nāma māṇavo putto ahosi.

Encyclopedia

4 entries

Reṇu
Person

  • තම පියා දිසම්පති හි අනුප්‍රාප්තිකයා වූ රජෙකි; ජොතිපාල (මහාගෝවින්ද) නම් තම වේවාරිකයා සහ මිතුරාගේ සහායෙන් රාජ්‍යය තම මිතුරන් අතර බෙදූ රාජධානි හතකට බෙදා, මධ්‍යම භූමිය තමා සතුව තබා ගත්තේය.

  • A king who succeeded his father Disampati and, with the aid of his steward and friend Jotipāla (Mahāgovinda), divided his realm into seven kingdoms shared among his friends, retaining the central territory for himself.

Reṇu2
Person

  • බරණැස් රජ දිසම්පතිගේ පුත්‍රයෙකි; මිතුරන් හත් දෙනකුට රාජ්‍යය බෙදූ රජු හා සමාන විය හැක.

  • A son of King Disampati of Bārāṇasī, probably identical with the king who divided his realm among seven friends.

Reṇu3
Person

  • කුරු රාජ්‍යයේ අගනුවර වූ උත්තරපඤ්චාලයේ රජෙකි; සෝමනස්ස කුමරුගේ පියාණන් වන අතර, ඔහුගේ කථාව සෝමනස්ස ජාතකයේ දැක්වේ.

  • A king of Uttarapañcāla, capital of the Kurū, father of Prince Somanassa, whose story is told in the Somanassa Jātaka.

Reṇu4
Person

  • කල්ප හතළිස් පහකට පෙර පාලනය කළ රජෙකි; වජ්ජිපුත්ත මහ රහතන් වහන්සේගේ පෙර ජාතියකි.

  • A king who reigned forty-five world-cycles ago, a previous birth of the elder Vajjiputta.

Found an error in the dictionary?