Pāli Dictionary

reṇu1

Part of speech

noun · masculine

general

  • ผง; ฝุ่น; ละออง

  • dust; fine particles

  • ละอองเกสรดอกไม้

  • pollen; flower spores

  • DN 21

    sīt'odakaṃ pokkharaṇiṃ, yuttaṃ kiñjakkhareṇunā, nāgo ghamm'ābhitatto'va, ogāhe te than'ūdaraṃ.

reṇu2

Part of speech

noun · masculine

general

  • เรณุ (พระนามกษัตริย์ในตำนานผู้แบ่งราชอาณาจักรแก่พันธมิตรทั้งเจ็ด)

  • Reṇu, name of a legendary king (esp. the king who divided his kingdom among seven allies)

  • DN 19

    disampatissa rañño govindo nāma brāhmaṇo purohito ahosi. disampatissa rañño reṇu nāma kumāro putto ahosi. govindassa brāhmaṇassa jotipālo nāma māṇavo putto ahosi.

Encyclopedia

4 entries

Reṇu
Person

  • กษัตริย์ผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระบิดาทิสัมบดี และด้วยความช่วยเหลือของโชติปาละ (มหาโควินทะ) ผู้เป็นเสนาบดีและพระสหาย ทรงแบ่งราชอาณาจักรออกเป็นเจ็ดแคว้นแจกจ่ายแก่พระสหาย โดยทรงเก็บดินแดนตอนกลางไว้สำหรับพระองค์เอง

  • A king who succeeded his father Disampati and, with the aid of his steward and friend Jotipāla (Mahāgovinda), divided his realm into seven kingdoms shared among his friends, retaining the central territory for himself.

Reṇu2
Person

  • พระโอรสของพระเจ้าทิสัมบดีแห่งเมืองพาราณสี น่าจะเป็นองค์เดียวกับกษัตริย์ผู้แบ่งราชอาณาจักรแก่พระสหายทั้งเจ็ด

  • A son of King Disampati of Bārāṇasī, probably identical with the king who divided his realm among seven friends.

Reṇu3
Person

  • กษัตริย์แห่งอุตตรปัญจาละ เมืองหลวงของแคว้นกุรุ พระบิดาของเจ้าชายโสมนัสสะ ผู้มีเรื่องราวปรากฏในโสมนัสสชาดก

  • A king of Uttarapañcāla, capital of the Kurū, father of Prince Somanassa, whose story is told in the Somanassa Jātaka.

Reṇu4
Person

  • กษัตริย์ผู้ครองราชย์เมื่อสี่สิบห้ากัปก่อน เป็นอดีตชาติของพระเถระวัชชีบุตร

  • A king who reigned forty-five world-cycles ago, a previous birth of the elder Vajjiputta.

Found an error in the dictionary?