พระสูตรที่พระสารีบุตรทูลถามพระพุทธเจ้าว่าภิกษุควรประพฤติตนอย่างไรจึงจะบรรลุเป้าหมาย มีอีกชื่อว่าเถรปัญหาสูตร ทรงแสดงเพื่อให้ปัญญาของพระสารีบุตรได้รับการยอมรับเทียบเท่าสาวกผู้เลื่องชื่ออื่นๆของพระพุทธเจ้า

A discourse in which Sāriputta asks the Buddha how a monk should conduct himself to reach his goal, also known as the Therapañha Sutta, taught so that Sāriputta’s wisdom would receive recognition equal to that of the Buddha’s other renowned disciples.

เรื่องราวการที่วังคีสะขออนุญาตพระสารีบุตรเพื่อสรรเสริญท่านด้วยบทกวีขณะที่ท่านกำลังตักเตือนภิกษุทั้งหลาย

An account of Vaṅgīsa asking Sāriputta’s permission to praise him in verse while he was exhorting the monks.

เรื่องราวการที่พระสารีบุตรกราบทูลพระพุทธเจ้าว่ามิตรภาพที่ดีคือพรหมจรรย์ทั้งหมด ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงเห็นชอบด้วย

An account of Sāriputta telling the Buddha that good friendship constitutes the whole of the holy life, a statement the Buddha endorses.

คำสอนของพระพุทธเจ้าแก่พระสารีบุตรว่าจะฝึกตนอย่างไรเพื่อละความคิดว่า ‘ตัวเรา’ และ ‘ของเรา’

The Buddha’s instruction to Sāriputta on how to train oneself to abandon the notions of “I” and “mine.”

บทสนทนาที่พระมหาโมคคัลลานะถามพระสารีบุตรว่าท่านดำเนินตามข้อปฏิบัติสี่ประการใดในการเจริญทางจิตวิญญาณ และพระสารีบุตรตอบว่าของท่านสะดวกสบายและรวดเร็ว

An exchange in which Mahā-Moggallāna asks Sāriputta which of the four modes of spiritual progress he follows, and Sāriputta answers that his is pleasant and swift.

เรื่องราวที่พระสารีบุตรเล่าให้พระอานนท์ฟังถึงครั้งที่ท่านบรรลุสมาธิอันสมบูรณ์ขณะอยู่ที่ป่าอันธวัน

Sāriputta’s account to Ānanda of once attaining perfect concentration while in Andhavana.

เรื่องราวที่พระสารีบุตรแสดงสจิตตสูตรแก่ที่ประชุมภิกษุ

An account of Sāriputta teaching the Sacitta Sutta to a gathering of monks.

เรื่องราวที่พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญพระสารีบุตรด้วยบทกวี ขณะที่ท่านนั่งเจริญสมาธิอยู่ใกล้ๆ ว่าได้ทำลายโมหะและมั่นคงดุจภูเขา

An account of the Buddha praising Sāriputta in verse, while he sat in meditation nearby, for having destroyed delusion and remaining as steady as a mountain.