พระสูตรว่าด้วยประโยชน์ที่ภิกษุได้รับจากศีล สมาธิ ปัญญา และวิมุตติ

A discourse on the benefits that come to monks through virtue, concentration, insight, and release.

พระสูตรที่พระอานนท์บอกแก่นางภัททาว่าคุณธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงสอนนั้นเกิดจากการเจริญสติปัฏฐานสี่

A discourse in which Ānanda tells Bhaddā that the virtuous habits taught by the Buddha arise from cultivating the four foundations of mindfulness.

พระสูตรที่พระพุทธเจ้าทรงตักเตือนภิกษุให้สมบูรณ์พร้อมด้วยศีล เพื่อจะได้เป็นผู้กระตือรือร้น ระมัดระวัง และแน่วแน่

A discourse in which the Buddha exhorts monks to be perfect in virtue so that they may be ardent, scrupulous, and resolute.

พระสูตรที่พรรณนาว่าภิกษุผู้พรั่งพร้อมด้วยศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ และวิมุตติญาณทัสสนะ ย่อมสมควรแก่การถวายทานและการเคารพนบนอบ

A discourse describing the monk endowed with virtue, concentration, insight, emancipation, and the vision of emancipation as worthy of offerings and homage.

พระสูตรที่เปรียบเทียบอันตรายห้าประการที่เกิดแก่ผู้ทุศีลกับคุณประโยชน์ห้าประการที่ผู้มีศีลได้รับ ทั้งในชาตินี้และหลังความตาย

A discourse contrasting the five dangers that befall the unvirtuous with the five benefits enjoyed by the virtuous, in this life and after death.