Pāli Dictionary

sarabhū

Part of speech

noun · feminine

general

  • ගංගාවක නම; පුරාණ ඉන්දියාවේ මහ ගංගා පහෙන් එකක්

  • name of a river; one of the five great rivers of ancient India

  • Ud 5.5

    puna caparaṃ, bhikkhave, yā kāci mahānadiyo, seyyath'idaṃ gaṅgā yamunā aciravatī sarabhū mahī, tā mahāsamuddaṃ patvā jahanti purimāni nāmagottāni, mahāsamuddo'tv'eva saṅkhaṃ gacchanti

  • Thag 1.38

    yo iddhiyā sarabhuṃ aṭṭhapesi, so gavampati asito anejo, taṃ sabbasaṅg'ātigataṃ mahāmuniṃ, devā namassanti bhavassa pāragun'ti.

  • කටුස්සෙක් (PTS ශබ්දකෝෂයේ එන තවත් අර්ථයක්)

  • a lizard (a distinct sense attested in the PTS dictionary)

Encyclopedia

3 entries

Sarabhū
Person

  • සාරිපුත්තගේ ශිෂ්‍යයෙකි. බුදුන්ගේ පිරිනිවීමෙන් පසු බුදුන්ගේ ග්‍රීවා අස්ථි ධාතුව ලංකාවට ගෙන ඇවිත් මහියංගණ චෛත්‍යයේ තැන්පත් කළේය

  • A disciple of Sāriputta who, after the Buddha’s death, carried the Buddha’s collar bone relic to Sri Lanka and enshrined it in the Mahiyaṅgana cetiya.

Sarabhū2
Other

  • උතුරු ඉන්දියාවේ මහා ගංගා පහෙන් එකකි, උතුරු හා දකුණු කොසොල් අතර මායිම සාදන අතර සාකේත අසලින් ගලා යයි. සංස්කෘත භාෂාවෙන් සරයූ නම් වේ

  • One of the five great rivers of northern India, forming the boundary between northern and southern Kosala and flowing past Sāketa; known in Sanskrit as the Sarayū.

Sarabhū3
Place

  • ලංකාවේ පුණ්ණවඩ්ඪන වැව සිට උතුරට බෙදෙන වාරි මාර්ගයකි

  • An irrigation channel branching north from the Puṇṇavaḍḍhana reservoir in Sri Lanka.

AN 10.15Ud 5.5

Found an error in the dictionary?