Pāli Dictionary

sarabhū

Part of speech

noun · feminine

general

  • ชื่อแม่น้ำ หนึ่งในห้าแม่น้ำใหญ่ของอินเดียโบราณ

  • name of a river; one of the five great rivers of ancient India

  • Ud 5.5

    puna caparaṃ, bhikkhave, yā kāci mahānadiyo, seyyath'idaṃ gaṅgā yamunā aciravatī sarabhū mahī, tā mahāsamuddaṃ patvā jahanti purimāni nāmagottāni, mahāsamuddo'tv'eva saṅkhaṃ gacchanti

  • Thag 1.38

    yo iddhiyā sarabhuṃ aṭṭhapesi, so gavampati asito anejo, taṃ sabbasaṅg'ātigataṃ mahāmuniṃ, devā namassanti bhavassa pāragun'ti.

  • ตุ๊กแก (ความหมายอีกอย่างหนึ่งที่พบใน PTS)

  • a lizard (a distinct sense attested in the PTS dictionary)

Encyclopedia

3 entries

Sarabhū
Person

  • ศิษย์ของพระสารีบุตรผู้ซึ่งภายหลังพุทธปรินิพพานได้อัญเชิญพระรากขวัญของพระพุทธเจ้ามายังลังกาและประดิษฐานไว้ที่มหิยังคณเจดีย์

  • A disciple of Sāriputta who, after the Buddha’s death, carried the Buddha’s collar bone relic to Sri Lanka and enshrined it in the Mahiyaṅgana cetiya.

Sarabhū2
Other

  • หนึ่งในแม่น้ำใหญ่ทั้งห้าของอินเดียตอนเหนือ เป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างโกศลเหนือและโกศลใต้ และไหลผ่านเมืองสาเกต รู้จักในภาษาสันสกฤตว่าสรยู

  • One of the five great rivers of northern India, forming the boundary between northern and southern Kosala and flowing past Sāketa; known in Sanskrit as the Sarayū.

Sarabhū3
Place

  • คลองชลประทานที่แยกไปทางเหนือจากอ่างเก็บน้ำปุณณวัฒนะในลังกา

  • An irrigation channel branching north from the Puṇṇavaḍḍhana reservoir in Sri Lanka.

AN 10.15Ud 5.5

Found an error in the dictionary?