Pāli Dictionary

sarabha1

Part of speech

noun · masculine

general

  • သမင်မျိုးတစ်မျိုး

  • a kind of deer (probably the sambar)

sarabha2

Part of speech

noun · masculine

general

  • သရဘ၊ ရာဇဂြိုဟ်မြို့အနီး၌ မြတ်စွာဘုရားက ငြင်းချေတော်မူခဲ့သော ပရိဗိုဇ်တစ်ပါး၏အမည်

  • Sarabha, name of a wandering ascetic (Paribbājaka) refuted by the Buddha near Rājagaha

  • AN 3.64

    aññāya ca pan'āhaṃ samaṇānaṃ sakyaputtikānaṃ dhammaṃ ev'āhaṃ tasmā dhammavinayā apakkanto'ti. sādhu bhante, bhagavā yena sippinikātīraṃ paribbājak'ārāmo yena sarabho paribbājako ten'upasaṅkamatu anukampaṃ upādāyā'ti. adhivāsesi bhagavā tuṇhībhāvena.

Encyclopedia

Sarabha
Person

  • ဗုဒ္ဓါး၏ လျှို့ဝှက် ‘မှော်ဂါထာ’ ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည့် အမှန်တကယ်တွင် ဝိနည်းစည်းကမ်းသာဖြစ်သည့် အရာကို လျှို့ဝှက်သင်ကြားရန် ခေတ္တခဏ ရဟန်းဝင်ခဲ့သည့် ရဟန်းလျှော့ ပရိဗိုဇ်၊ ပြန်ထွက်ပြီး တွေ့ရှိချက်ကို ကြွားဝါခဲ့သော်လည်း ဗုဒ္ဓါး လူထုရှေ့တွင် စစ်ဆေးမေးမြန်းသောအခါ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

  • A wanderer who briefly joined the Order in order to secretly learn what he believed was the Buddha’s secret ‘magic formula’—actually just the monastic code—and, after leaving to boast of his discovery, was publicly and silently unable to defend his false claims when challenged by the Buddha.

AN 3.64

Found an error in the dictionary?