ရဟန်းများအား သာရိပုတြာက လုံးဝလွတ်မြောက်ပြီးသော ရဟန်း၏ စိတ်ကို ဣန္ဒြေအာရုံများက လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း၊ လေမတိုက်နိုင်သော နက်ရှိုင်းစွာစိုက်ထားသည့် ကျောက်တိုင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ပြောကြားသည့်အကြောင်း၊ ဒေဝဒတ်၏ သင်ကြားချက်များနှင့်ပတ်သက်၍ စန္ဒိကာပုတ်နှင့် အငြင်းပွားခဲ့ပြီးနောက် ဟောကြားခဲ့သည့် သုတ်တစ်ပုဒ်။

A discourse in which Sāriputta tells the monks that a wholly liberated monk’s mind cannot be overwhelmed by sense objects, likening it to a deeply embedded stone pillar unmoved by wind, taught after a dispute with Candikāputta over Devadatta’s teachings.