หนึ่งในนักรบเอกสิบคนของพระเจ้าทุฏฐคามณี เป็นบุตรของหัวหน้าหมู่บ้านผู้มีพละกำลังมหาศาล ภายหลังออกบวชและบรรลุพระอรหันต์ ได้ปลอบประโลมกษัตริย์ขณะใกล้สวรรคตด้วยการรำลึกถึงกุศลกรรมที่ทรงบำเพ็ญ

One of the ten chief warriors of King Duṭṭhagāmaṇī, a headman’s son of prodigious strength who later joined the Order and became an Arahant, comforting the dying king by recalling his meritorious deeds.