ငှက်ငယ်၊ မျောက်နှင့် ဆင် ဟူသော တိရစ္ဆာန်မိတ်ဆွေသုံးကောင်အနက် အသက်အကြီးဆုံးအဖြစ် ဗောဓိသတ္တသည် အခြားနှစ်ကောင်၏ ဆရာအဖြစ် ရိုသေခံရသည့် ဇာတ်လမ်း၊ ဆဗ္ဗဂ္ဂီရဟန်းများက သာရိပုတ္တရာကို မလေးစားခဲ့မှုကို ရည်ညွှန်း၍ ဟောခဲ့သည်။

A Jātaka in which the Bodhisatta, as the eldest of three animal friends — a partridge, a monkey, and an elephant — is honoured by the others as their teacher, told in reference to the Chabbaggiyā monks’ disrespect toward Sāriputta.

ရသေ့ငါးရာ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဗောဓိသတ္တသည် လွန်ကဲသော စကားများသည် ခိုက်ရန်ဖြစ်တတ်သော ရသေ့တစ်ပါးနှင့် ငှက်ငယ်တစ်ကောင် နှစ်ဦးစလုံး၏ သေဆုံးမှုကို ဖြစ်စေသည်ဟု သင်ကြားသည့် ဇာတ်လမ်း၊ ကောကာလိက ရဟန်း၏ စကားများခြင်းကို ရည်ညွှန်း၍ ဟောခဲ့သည်။

A Jātaka in which the Bodhisatta, as leader of five hundred ascetics, teaches that excessive talk led to the deaths of both a quarrelsome ascetic and a partridge, told in reference to the monk Kokālika’s talkativeness.

ပုဏ္ဏားရသေ့အဖြစ် ဗောဓိသတ္တသည် အခြားငှက်ငယ်များကို သေစေသည့်အထိ ဆွဲဆောင်ခဲ့မှုအတွက် နောင်တရနေသော၊ ရာဟုလာ၏ ရှေးဘဝဟု မှတ်သားထားသော ငှက်ငယ် လှည့်စားရန်သုံးသော ငှက်ငယ်ကို နှစ်သိမ့်ပေးသည့် ဇာတ်လမ်း၊ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုသည် ဆိုးညစ်သော ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်သာ မှားယွင်းသည်ကို ဖော်ပြရန် ဟောခဲ့သည်။

A Jātaka in which the Bodhisatta, as a brahmin ascetic, reassures a decoy partridge — identified as a previous birth of Rāhula — troubled by remorse over luring other partridges to their deaths, told to illustrate that an act becomes wrong only through bad intention.