ชาดกที่พระโพธิสัตว์ในฐานะผู้อาวุโสที่สุดในบรรดาสหายสัตว์สามตัว ได้แก่ นกกระทา ลิง และช้าง ได้รับความเคารพจากอีกสองตัวในฐานะครู เล่าขึ้นเพื่ออ้างถึงความไม่เคารพของภิกษุฉัพพัคคีย์ต่อพระสารีบุตร

A Jātaka in which the Bodhisatta, as the eldest of three animal friends — a partridge, a monkey, and an elephant — is honoured by the others as their teacher, told in reference to the Chabbaggiyā monks’ disrespect toward Sāriputta.

ชาดกที่พระโพธิสัตว์ในฐานะหัวหน้านักพรตห้าร้อยรูป สอนว่าการพูดมากเกินไปนำไปสู่ความตายของทั้งนักพรตขี้ทะเลาะและนกกระทา เล่าขึ้นเพื่ออ้างถึงความช่างพูดของภิกษุโกกาลิกะ

A Jātaka in which the Bodhisatta, as leader of five hundred ascetics, teaches that excessive talk led to the deaths of both a quarrelsome ascetic and a partridge, told in reference to the monk Kokālika’s talkativeness.

ชาดกที่พระโพธิสัตว์ในฐานะนักพรตพราหมณ์ ปลอบใจนกกระทาล่อที่ระบุว่าเป็นอดีตชาติของพระราหุล ผู้เดือดร้อนใจจากความสำนึกผิดที่ล่อนกกระทาตัวอื่นไปสู่ความตาย เล่าขึ้นเพื่อแสดงว่าการกระทำจะผิดก็ต่อเมื่อมีเจตนาชั่วเท่านั้น

A Jātaka in which the Bodhisatta, as a brahmin ascetic, reassures a decoy partridge — identified as a previous birth of Rāhula — troubled by remorse over luring other partridges to their deaths, told to illustrate that an act becomes wrong only through bad intention.