พระสูตรลำดับที่สิบสี่ในอัฏฐกวรรคแห่งสุตตนิบาต แสดงในการประชุมมหาสมัย ว่าด้วยคุณสมบัติที่ภิกษุควรเจริญเพื่อบรรลุความหลุดพ้น และถือว่าเหมาะสมเป็นพิเศษแก่ผู้มีอัธยาศัยศรัทธาจริต

The fourteenth discourse of the Aṭṭhakavagga of the Suttanipāta, taught at the Mahāsamaya assembly, dealing with the qualities a monk should cultivate to attain liberation and considered especially suited to those of a faithful temperament.