พระสูตรที่บันทึกการเปลี่ยนใจของคหบดีอุบาลี ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงแย้งทัศนะของนิครนถ์ที่ว่ากายกรรมมีโทษมากที่สุด โดยทรงสอนว่ามโนกรรมต่างหากที่มีโทษมากที่สุด จบลงด้วยบทสรรเสริญของอุบาลี

A discourse recording the conversion of the householder Upāli, in which the Buddha, against the Jain view that bodily deeds are most blameworthy, teaches that deeds of mind are the most blameworthy, concluding with Upāli’s verses of praise.

พระสูตรที่พระอุบาลีเถระทูลถามพระพุทธเจ้าถึงวัตถุประสงค์สิบประการที่ทรงบัญญัติสิกขาบทและการสวดปาฏิโมกข์ ตลอดจนเหตุผลสิบประการที่ให้งดสวดปาฏิโมกข์ได้

A discourse in which Upāli Thera asks the Buddha for what ten purposes the monastic precepts and the recitation of the Pāṭimokkha were established, and the ten reasons that justify its suspension.

พระสูตรที่พระพุทธเจ้าทรงห้ามปรามพระอุบาลีเถระมิให้ปลีกตัวไปอยู่ป่าลำพังก่อนบรรลุความสงบทางใจ โดยทรงยกอุปมาช้างเต็มวัยกับกระต่ายที่เล่นน้ำในสระลึก และทรงแนะให้ท่านอยู่ร่วมกับหมู่สงฆ์ต่อไป

A discourse in which the Buddha dissuades Upāli Thera from retiring to forest solitude before attaining mental tranquillity, illustrating with the simile of a full-grown elephant versus a hare disporting in a deep lake, and advises him to remain among the monks.