Pāli Dictionary

upanibandha

upaprefixniprefixbandhrootasuffix

Part of speech

noun · masculine

Root

bandh1묶다


general

  • 밀접한 관계; 의존

  • close connection; dependence; (in compounds, adj.) connected with, dependent on

upanibandhati

upaprefixniprefixbandharoottisuffix

via inflected form upanibandha · 2nd person·imperative singular

Part of speech

verb

Root

bandh1묶다

Synonyms


general

  • 단단히 묶다, 붙들어 매다; 밀착시키다

  • to tie onto, fasten to, bind close to; to attach (oneself to)

  • SN 35.247

    daḷhāya rajjuyā bandhitvā daḷhe khīle vā thambhe vā upanibandheyya. atha kho te, bhikkhave, chappāṇakā nānāvisayā nānāgocarā sakaṃ sakaṃ gocaravisayaṃ āviñcheyyuṃ.

  • MN 125

    seyyathā'pi, aggivessana, hatthidamako mahantaṃ thambhaṃ pathaviyaṃ nikhaṇitvā āraññakassa nāgassa gīvāyaṃ upanibandhati āraññakānañ'c'eva sīlānaṃ abhinimmadanāya āraññakānañ'c'eva sarasaṅkappānaṃ abhinimmadanāya

Found an error in the dictionary?