Pāli Dictionary

usabha1

Part of speech

noun · masculine


general

  • 公牛王;种牛;牛群之首

  • a leading bull; a stud bull; head of the herd

  • AN 4.198

    so evam'āha, ettakā usabhā haññantu yaññ'atthāya, ettakā vacchatarā haññantu yaññ'atthāya, ettakā vacchatariyo haññantu yaññ'atthāya, ettakā ajā haññantu yaññ'atthāya, ettakā urabbhā haññantu yaññ'atthāya

  • AN 9.11

    seyyathā'pi, bhante, usabho chinnavisāṇo sūrato sudanto suvinīto rathiyāya rathiyaṃ siṅghāṭakena siṅghāṭakaṃ anvāhiṇḍanto na kiñci hiṃsati pādena vā visāṇena vā

  • 最杰出者;典范;领袖(喻指卓越之人)

  • the foremost, finest example; a leader (used figuratively of an excellent person)

  • Dhp 422

    usabhaṃ pavaraṃ vīraṃ, mah'esiṃ vijitāvinaṃ, anejaṃ nhātakaṃ buddhaṃ, tam'ahaṃ brūmi brāhmaṇaṃ.

usabha2

Part of speech

noun · masculine


general

  • 传统音阶七声中的第二音

  • the second of the seven primary notes of the traditional musical scale

usabha3

Part of speech

noun · neuter


general

  • 长度单位,约140腕尺(约64米),合20“庹”(yaṭṭhi)

  • a unit of length equal to about 140 cubits (roughly 64 metres), comprising 20 yaṭṭhi

Encyclopedia

4 entries

Usabha
Person
  • 拘萨罗富家出身的阿罗汉,因观照草木虽无心识亦能应时长成,悟出自己也应精进增长德行。

  • An Arahant of a wealthy Kosalan family who won insight by reflecting that even unconscious trees and creepers reach full growth in season, so should he grow in virtue.

Usabha2
Person
  • 迦毗罗卫释迦族的一位比丘,因一场揭露自身怠惰的梦而生惭愧心,发愤修观证得阿罗汉果。

  • A monk of a Sakyan family in Kapilavatthu who, roused to shame by a dream of his own idleness, strove after insight and attained Arahantship.

Usabha3
Person
  • 《仙吞山经》中提及的一位辟支佛。

  • A Pacceka Buddha mentioned in the Isigili Sutta.

MN 116
Usabha4
Person
  • 迦罗瞻波的一位大富商,首楼那·俱利娑之父。

  • A millionaire of Kālacampā and father of Soṇa Koḷivisa.

Found an error in the dictionary?