พระภิกษุชาวสิงหล ซึ่งน่าจะมีชีวิตอยู่ในราวศตวรรษที่สิบสอง ผู้เขียนอรรถกถาแก่ผลงานหลายเรื่องของพระพุทธทัตตะ และยังเป็นผู้แต่งคัมภีร์รูปารูปวิภาคและสีมาลังการสังคหะ

A Sinhalese monk, probably of the twelfth century, who wrote commentaries to several of Buddhadatta’s works and was also the author of the Rūpārūpavibhāga and Sīmālaṅkārasaṅgaha.

พระภิกษุแห่งลังกาทวีป ศิษย์ของพระสารีบุตรเถระ ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้แต่งอรรถกถาไวยากรณ์หลายเรื่อง และอาจเป็นผู้แต่งถูปวงศ์ฉบับภาษาบาลีรวมถึงงานเขียนภาษาสิงหลอีกหลายเรื่อง

A monk of Sri Lanka, pupil of Sāriputta Thera, credited with numerous grammatical commentaries and possibly the Pāḷi Thūpavaṃsa and several Sinhalese works.

น่าจะเป็นบุคคลเดียวกับวาจิสสระ (2) ประมุขคณะสงฆ์ในรัชสมัยพระเจ้าวิชัยพาหุที่ 3 ผู้ซ่อนบาตรและพระเขี้ยวแก้วของพระพุทธเจ้าไว้เพื่อความปลอดภัย และภายหลังได้ช่วยพระราชาปฏิรูปคณะสงฆ์

Probably identical with Vācissara (2), head of the Saṅgha under Vijayabāhu III, who hid the Buddha’s Almsbowl and Tooth Relic for safekeeping and later assisted the king in reforming the Order.