නගරයේ ඝෝෂාකාරී උත්සවයකට කලකිරී, වන වාසය නොසලකා හැරීම ගැන වන දේවතාවකු විසින් ගාථාවෙන් තරවටු කරන ලද, එය හදවතට ගෙන විදර්ශනාව වඩා රහත් වූ, වෙසාලියේ භික්ෂුවෙකි.

A monk of Vesāli who, disgruntled at a noisy city festival, was rebuked in verse by a woodland spirit for spurning forest life and, taking the lesson to heart, developed insight and attained Arahantship.

තමා ම රහත් වූ පසු, බුදුන් වහන්සේගේ පිරිනිවන් පෑමෙන් පසු තවමත් ශෛක්ෂයෙකු වූ ආනන්ද තෙරුන්ට තමන්ගේ ම රහත් වීමට පොළඹවීමට උපකාරී වූ ගාථාවක් උච්චාරණය කළ, ලිච්ඡවි කුමාර පවුලක භික්ෂුවෙකි.

A monk of a Licchavi princely family who, after attaining Arahantship himself, uttered a verse following the Buddha’s death that helped spur Ānanda, still a learner, on to his own attainment of Arahantship.