ภิกษุแห่งไพศาลี ผู้รำคาญใจกับเทศกาลอึกทึกในเมือง ถูกเทพารักษ์แห่งป่าตำหนิด้วยบทกลอนว่าดูหมิ่นชีวิตในป่า และเมื่อน้อมรับคำสอนนั้น ก็เจริญวิปัสสนาจนบรรลุอรหัตผล

A monk of Vesāli who, disgruntled at a noisy city festival, was rebuked in verse by a woodland spirit for spurning forest life and, taking the lesson to heart, developed insight and attained Arahantship.

ภิกษุจากตระกูลเจ้าลิจฉวี ผู้บรรลุอรหัตผลด้วยตนเอง แล้วเปล่งบทกลอนหลังพระพุทธเจ้าปรินิพพานซึ่งช่วยกระตุ้นพระอานนท์ที่ยังเป็นเสขะให้บรรลุอรหัตผลของตนเอง

A monk of a Licchavi princely family who, after attaining Arahantship himself, uttered a verse following the Buddha’s death that helped spur Ānanda, still a learner, on to his own attainment of Arahantship.