Pāli Dictionary

vakkali

vakkalastemisuffix

Part of speech

noun · masculine

general

  • พระวักกลิ; พระอรหันต์ผู้เลิศด้านศรัทธาวิมุตติ

  • Vakkali, an arahant monk foremost among those liberated through faith

  • SN 22.87

    alaṃ, vakkali, kiṃ te iminā pūtikāyena diṭṭhena? yo kho, vakkali, dhammaṃ passati so maṃ passati, yo maṃ passati so dhammaṃ passati

  • AN 1.208

    etadaggaṃ, bhikkhave, mama sāvakānaṃ bhikkhūnaṃ saddh'ādhimuttānaṃ yadidaṃ vakkalī'ti.

vakkalī

approximate

vakkalastemīsuffix

Part of speech

adjective

monastic

  • ผู้นุ่งห่มเปลือกไม้

  • wearing a bark garment (of an ascetic)

Encyclopedia

2 entries

Vakkali
Person

  • พราหมณ์แห่ง Sāvatthi ผู้หลงใหลในพระรูปโฉมของพระพุทธเจ้าจนออกบวชเพียงเพื่อได้เฝ้าชมพระองค์ และบรรลุอรหัตผลหลังพระพุทธเจ้าทรงสอนว่าการเห็นธรรมต่างหากที่สำคัญแท้จริง

  • A brahmin of Sāvatthi who, captivated by the sight of the Buddha, became a monk chiefly to gaze upon him, and who attained Arahantship after the Buddha taught him that seeing the Dhamma is what truly matters.

SN 22.87Thag 5.8
Vakkali2
Person

  • อาจหมายถึงพระภิกษุในสมัยพระพุทธเจ้า Padumuttara ผู้ตั้งปณิธานเป็นเลิศด้านศรัทธา หรือชื่อพระสูตรที่เล่าถึงการบรรลุอรหัตผลและมรณกาลของพระภิกษุพราหมณ์ในรายการก่อนหน้า

  • Either a monk in the time of the Buddha Padumuttara who aspired to be foremost in faith, or a name for the sutta recounting the Arahantship and death of the brahmin monk described in the previous entry.

SN 22.87

Found an error in the dictionary?