Pāli Dictionary
vanibbaka
general
거지; 구걸하는 자; 가난한 자
beggar; mendicant; pauper; one who solicits alms by praising the donor
Snp 1.7
yo brāhmaṇaṃ samaṇaṃ vā, aññaṃ vā'pi vanibbakaṃ, musāvādena vañceti, taṃ jaññā vasalo iti.
SN 2.23
tassa mayhaṃ, bhante, catūsu dvāresu dānaṃ dīyittha samaṇa-brāhmaṇa-kapaṇ'addhika-vanibbaka-yācakānaṃ.
vaṇibbaka
approximatePart of speech
noun · masculine
general
거지; 빈민; 노래하며 구걸하는 나그네
a beggar; pauper; wayfarer who begs by singing praises
Found an error in the dictionary?