Pāli Dictionary
vanibbaka
general
乞丐;行乞者;靠赞颂施主乞食为生者
beggar; mendicant; pauper; one who solicits alms by praising the donor
Snp 1.7
yo brāhmaṇaṃ samaṇaṃ vā, aññaṃ vā'pi vanibbakaṃ, musāvādena vañceti, taṃ jaññā vasalo iti.
SN 2.23
tassa mayhaṃ, bhante, catūsu dvāresu dānaṃ dīyittha samaṇa-brāhmaṇa-kapaṇ'addhika-vanibbaka-yācakānaṃ.
vaṇibbaka
approximatePart of speech
noun · masculine
general
乞丐;贫民;行乞的流浪者(常以颂词乞食)
a beggar; pauper; wayfarer who begs by singing praises
Found an error in the dictionary?