พระสูตรที่เจ็ดแห่งมัชฌิมนิกาย สอนผ่านอุปมาผ้าเปื้อนที่ย้อมสีไม่ติดว่าจิตที่แบกรับมลทินไม่อาจพบความสุขได้ และอธิบายว่าการชำระล้างที่แท้จริงคือการล้างจิตใจ มิใช่การอาบน้ำตามพิธีกรรม

The seventh sutta of the Majjhimanikāya, teaching through the simile of a dirty cloth that fails to take dye well that a heart burdened with impurities cannot find happiness, and describing true purification as cleansing of the heart rather than ritual bathing.