Pāli Dictionary
general
老师;师;传授学问、正行或技艺者
teacher; master; instructor (in knowledge, conduct or a craft); authority
MN 26
āḷāro kālāmo ācariyo me samāno attano antevāsiṃ maṃ samānaṃ attanā samasamaṃ ṭhapesi
DN 31
antevāsinā dakkhiṇā disā ācariyā paccupaṭṭhātabbā
SN 47.19
evaṃ, ācariyāti kho, bhikkhave, medakathālikā antevāsī
DN 25
siyā kho pana te, nigrodha, evam'assa, antevāsikamyatā no samaṇo gotamo evam'āhā'ti. na kho pan'etaṃ, nigrodha, evaṃ daṭṭhabbaṃ. yo eva vo ācariyo, so eva vo ācariyo hotu.
AN 2.1-10
ime kho, bhikkhave, dve sukkā dhammā lokaṃ na pāleyyuṃ, na'y'idha paññāyetha mātā'ti vā mātucchā'ti vā mātulānī'ti vā ācariyabhariyā'ti vā garūnaṃ dārā'ti vā.
monastic
(僧团)阿闍梨;轨范师;教授师——比丘依止受学之师(与和尚 upajjhāya 相对而言)
(monastic) ācariya; teacher under whom a bhikkhu trains and lives in dependence; instructor in conduct and Dhamma (paired with the upajjhāya, preceptor)
Found an error in the dictionary?