Pāli Dictionary

araha

arahrootasuffix

Part of speech

adjective

Root

arah1สมควร; สมควรได้รับ

Synonyms


general

  • สมควร; เหมาะสม; คู่ควร

  • worthy of; deserving; entitled to; fit for; suitable

  • AN 8.13

    aṭṭhahi, bhikkhave, aṅgehi samannāgato rañño bhaddo ass'ājānīyo rāja-araho hoti rājabhoggo, rañño aṅgan't'eva saṅkhaṃ gacchati. katamehi aṭṭhahi?

arahati

arahastemtisuffix

via inflected form araha · 2nd person·imperative singular

Part of speech

verb


general

  • คู่ควรแก่; สมควรได้รับ; มีคุณควรแก่

  • is worthy of; deserves; merits

  • Dhp 9

    anikkasāvo kāsāvaṃ, yo vatthaṃ paridahissati, apeto damasaccena, na so kāsāvam'arahati.

  • Snp 3.11

    yo ca jānaṃ saṃyat'atto, jānaṃ na bahu bhāsati, sa munī monam'arahati, sa munī monam'ajjhagā'ti.

  • เหมาะที่จะ; สามารถ; คู่ควรที่จะ

  • is fit to; is capable of; is worthy to

  • MN 137

    tatra idaṃ nissāya idaṃ pajahatha, tayo satipaṭṭhānā yadariyo sevati yadariyo sevamāno satthā gaṇam'anusāsitum'arahati, so vuccati yogg'ācariyānaṃ anuttaro purisadammasārathī'ti, ayam'uddeso saḷāyatanavibhaṅgassa.

  • Dhp 230

    nikkhaṃ jambonadass'eva, ko taṃ ninditum'arahati, devā'pi naṃ pasaṃsanti, brahmunā'pi pasaṃsito.

  • ควร; พึง; เหมาะสม; สมควร

  • should; ought to; is suitable or befitting

  • DN 5

    na arahati bhavaṃ kūṭadanto samaṇaṃ gotamaṃ dassanāya upasaṅkamituṃ. samaṇo tv'eva gotamo arahati bhavantaṃ kūṭadantaṃ dassanāya upasaṅkamituṃ

  • MN 47

    evaṃvādiṃ kho, bhikkhave, satthāraṃ arahati sāvako upasaṅkamituṃ dhammassavanāya. tassa satthā dhammaṃ deseti uttar'uttariṃ paṇītapaṇītaṃ kaṇhasukkasappaṭibhāgaṃ.

  • น่าจะ; อาจคาดหมายได้

  • is likely; may reasonably be expected

  • มีสิทธิได้รับ; มีสิทธิอันชอบธรรมต่อ

  • is entitled to; has a rightful claim to

  • DN 16

    atha kho rājā māgadho ajātasattu vedehiputto kosinārakānaṃ mallānaṃ dūtaṃ pāhesi, bhagavā'pi khattiyo aham'pi khattiyo, aham'pi arahāmi bhagavato sarīrānaṃ bhāgaṃ, aham'pi bhagavato sarīrānaṃ thūpañ'ca mahañ'ca karissāmī'ti.

arahant

approximate

arahrootantsuffix

via inflected form arahā · nominative singular / vocative singular

Part of speech

noun · masculine

Root

arah1สมควร; สมควรได้รับ

Literal

worthy one


doctrine

  • พระอรหันต์; ผู้สิ้นอาสวะ; ผู้บรรลุธรรมขั้นสูงสุด

  • arahant; the fully liberated one whose taints are destroyed; one who has completed the path

  • AN 6.10

    itipi so bhagavā arahaṃ sammāsambuddho

Found an error in the dictionary?